23 Ιουλ. 2017

Από το κεφάλαιο ΧΧΧΙ

[...] Το "Martha's Beach Hotel" βρισκόταν στην κορυφή ενός καταπράσινου λόφου, στα πόδια του οποίου έσκαγαν τα κύματα του Θρακικού Πελάγους. Πνιγμένο κυριολεκτικά σε συστάδες αιωνόβιων δέντρων, είχε μια καταπληκτική θέα στομεγαλύτερο μέρος του πελάγους και το μάτι του  παρατηρητή, όταν η ατμόσφαιρα ήταν καθαρή, έφτανε μέχρι το απέναντι νησί της Σαμοθράκης. Εκεί πάνω στο πλατώ που ήταν αναπτυγμένο το ξενοδοχείο, υπήρχε μια μεγάλη πισίνα που εκείνη την πρωινή ώρα ήταν σχεδόν άδεια. Ένα μονοπάτι στρωμένο με πέτρινες πλάκες κατέβαινε μέχρι την θάλασσα, σε μια κάτασπρη πλαζ, όπου κολυμπούσαν οι περισσότεροι ένοικοι του ξενοδοχείου. Μέσα από την τζαμαρία της αίθουσας του πρωινού, η Μάρθα σκεφτόταν κοιτάζοντας μακριά στον ορίζοντα τη Σαμοθράκη, τη σύμπτωση του ονόματος της με το όνομα του ξενοδοχείου. Της έκανε εντύπωση που κατέλυσαν σ' αυτό το "Martha's Hotel", που τελικά ήταν το μοναδικό καλόξενοδοχείο τ ο οποίο υπήρχε σ' όλη την ευρύτερη περιοχή.

Απέναντί της μια τεράστια οθόνη τηλεόρασης έδειχνε τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις, τις δηλώσεις διαφόρων πολιτικών ή υπηρεσιακών αξιωματούχων των Βρυξελλών, ανταποκρίσεις από το Βερολίνο που εκτόξευαν απειλές και πιέσεις προς κάθε κατεύθυνση στη χώρα, σε μια προπαγανδιστική προσπάθεια να φοβίσουν τον κόσμο.... Ακολουθούσαν βέβαια τις ειδήσεις πάντα τα διάφορα μπλα μπλα διαφόρων πολιτικών προστατών των πατρονων τους, άσχετων εν πολλοίς με τα θέματα που συζητούσαν, με δημοσιογράφους που ε'ιχαν χάσει προ καιρού την έξωθεν καλή μαρτυρία των πολιτών {...}